Waarom ik niet op DistrictWorld zit…

DistrictWorld is een nieuwe sociale netwerksite voor zowel vrienden als zakelijke contacten. Het schijnt een soort combinatie van LinkedIn en Hyves te zijn. Na het filmpje van Marketingfacts op Vimeo besloot ik het maar eens nader te bekijken. Ik voel mezelf behoorlijk een early-adopter wat betreft social networks dus ook dit moest ik maar eens proberen…

Ik ging mezelf registreren:

Registreren Stap 1 DistrictWorld

“Prima, even mijn e-mailadres invullen, een loginnaam en wachtwoord kiezen en klaar is kees” dacht ik. Maar niets bleek minder waar. Na het klikken op “register” was ik nog helemaal niet geregistreerd, er moest nog meer ingevuld worden.

Registreren stap 2 DistrictWorld

“Vooruit, mijn voornaam en achternaam is geen probleem. Voor de rest heb ik maar onzin ingevuld, dat hoeven ze niet te weten. Ik wil het immers alleen maar even kijken of het interessant is om er serieus mee bezig te gaan.” Na een afbeelding te hebben geüpload was ik bijna klaar met het formulier:

Registreren stap 3 DistrictWorld

“Hmm… ook interests is een verplicht veld. Ik heb helemaal geen zin om dat in te vullen. Laat ik dan maar ‘blablabla’ invullen. En ik werk ja, vooruit.. dat mag je best weten hoor” Klaar is Kees! Oh, wacht, niet? Er klapte nog een formulier uit:

Registreren stap 4 DistrictWorld

De gedachte om maar te stoppen met het invullen van al die verplichte velden was de afgelopen 2 minuten al meerdere malen in me opgekomen maar nu besloot ik toch maar toe te geven aan die gedachte. Ik heb simpelweg géén zin om eerst al mijn gegevens af te staan om vervolgens te kijken of het überhaupt een interessant sociaal netwerk is. Als deze gegevens zijn écht nodig waren om een account aan te maken had ik het wellicht zelfs nog overwogen, maar in principe waren alleen de gegevens bij de eerste stap van het formulier écht nodig: e-mailadres, gebruikersnaam en wachtwoord. Ik ben dus afgehaakt.

Helaas komt dit vaker voor op websites en wordt men steeds meer “formulier-moe”. In dit geval weerhoudt het bezoekers ervan om zich te registreren. Stel je echter voor dat je een leuke webwinkel hebt en dat je klanten eerst 38 formulieren in moeten vullen om een bestelling te plaatsen. Zou u het in gaan vullen of zou u afhaken?

 

Leuk detail: ik kreeg ook een invite voor iDiDiD. Daar moest ik dit allemaal invullen om mezelf te registreren:

Screenshot registratie iDiDiD

Het kan dus wel!

Hoe het niet moet: Kleurprofielen & HEMA

Ook ik ben ooit op een Windows PC begonnen met webdesign. Als een design voor een website dan af was sloeg ik de slices ‘gewoon’ op en bouwde er een HTML lay-out omheen. Dit ging allemaal prima, totdat ik (inmiddels al weer een tijd terug) een Mac kreeg. Kleuren van afbeeldingen klopten niet altijd en ik had geen idee waardoor dit kwam. Na een tijdje zoeken kwam ik erachter dat ik daar in Safari wel last van had, maar in Firefox niet. Het was best lastig om de oorzaak te vinden: kleurprofielen.

Toen ik afgelopen weekend op de website van de HEMA keek, zag ik daar een mooi voorbeeld van het probleem waar ik iets meer dan een jaar geleden ook mee worstelde. Waarschijnlijk weten de webbouwers van de HEMA-site ook niet dat ze last hebben van dit probleem omdat ze naar alle waarschijnlijkheid geen Mac hebben.

De site ziet er als volgt uit in Firefox:

En hieronder zie je hoe dit er in Safari uitziet:

Dit zijn de punten waarop het verkeerd gaat:

Het probleem

De rode achtergrondkleur (zowel bovenaan als bij het menu links) is geen afbeelding en de menuknoppen wel. Omdat die afbeeldingen inclusief een kleurprofiel zijn opgeslagen krijg je kleurverschil. In de meeste browsers heb je hier geen last van maar in Safari wel. Safari houdt namelijk rekening met kleurprofielen en dat doen andere browsers niet. Dit geldt overigens alleen op de Mac, als je de Windows-versie van Safari gebruikt, zul je geen verschil met Firefox zien.

De oplossing

De oplossing is niet heel lastig, het duurt alleen even voordat je erachter bent. Je moet namelijk alle kleurprofielen verwijderen uit je afbeeldingen. Stel eerst je Photoshop-bestand in op “Don’t Color Manage This Document” en gebruik gewoon de “Save for Web & Devices”-optie om de afbeeldingen op te slaan. Als het goed is, is je probleem dan verholpen.

Het gebruik van foto’s en Creative Commons

In m’n vrije tijd schiet ik zo af en toe ook graag een foto. In het begin plaatste ik de beste foto’s op sxc.hu, een uitwisselingssite voor stockfoto’s. Zo plaatste ik ook deze foto:

 

Anderen kunnen zo’n foto gebruiken voor bijvoorbeeld een folder of een website. Je kunt zelf instellen of ze je eerst toestemming moeten vragen. Het is dus een ideale site om gratis aan goed beeldmateriaal te komen. Ik geef toe, niet alles is even bruikbaar maar dat zul je altijd houden. De meesten zullen je foto downloaden en nooit meer iets van zich laten horen maar zo af en toe zit er iemand tussen die je werk ‘echt’ respecteert en je een foto opstuurt van het uiteindelijke resultaat.

Zo kreeg ik ooit deze foto, gemaakt in Győr, opgestuurd:

Hartstikke leuk om je eigen foto op een brug te zien hangen! 

Mocht je dus op zoek zijn naar stockfoto’s, dan kan ik je sxc.hu aanbevelen. Besef je alleen wel dat de maker van de foto tijd heeft gestoken in het maken van de foto en een beetje waardering wel op z’n plaats is. Dat is het minste wat je kunt doen, toch?

Creative Commons

Let op welke voorwaarden de maker heeft gesteld aan het kopiëren, doorgeven, gebruiken van zijn foto. Sxc.hu heeft zo haar eigen licentiemodel maar de meeste sites gebruiken het Creative Commons model.

Je kunt via Creative Commons voor de volgende voorwaarden kiezen:

  • degene die je werk gebruikt moet je naam vermelden
  • het werk mag alleen gebruikt worden in niet-commerciele projecten
  • het werk mag overgenomen worden, maar mag niet worden aangepast
  • het werk mag alleen onder dezelfde licentie worden gedeeld (dus niet “Alle rechten voorbehouden”)

Ik vind het niet erg om mijn werk te delen omdat ik denk dat ik anderen er mee zou kunnen helpen en zij er wellicht zelfs iets mooiers of beters van kunnen maken. Flickr is één van de meest bekende sites waarop je je materiaal handig onder een Creative Commons licentie kunt delen. De meeste foto’s die ik maak en deel op het internet mag je gebruiken volgens het Creative Commons model. De artikelen die ik hier schrijf mag je ook overnemen mits je voldoet aan deze Creative Commons voorwaarden.

Het is natuurlijk een kwestie van fatsoen en respect om je te houden aan deze licentie maar het leuke is: als meer mensen zich er aan houden zullen ook meer mensen hun werk gaan delen op het internet. Gebruik jij al een Creative Commons licentie?